บทที่ ๔ มโนกรรม ๓

บทที่ ๔: มโนกรรม ๓ (อกุศลกรรมบถทางใจ)

กรรมทางใจเป็นเจตนาที่เป็นรากฐานของกรรมชั่วทางกายและวาจา

๑. อภิชฌา

อภิชฌา: การคิดเพ่งเล็งทรัพย์ของผู้อื่น (อยากได้ของเขามาเป็นของตนโดยไม่ชอบธรรม)

๒. พยาบาท

พยาบาท: การคิดปองร้ายผู้อื่น (การคิดผูกอาฆาต ต้องการทำร้าย)

๓. มิจฉาทิฏฐิ

มิจฉาทิฏฐิ: ความเห็นผิด (ความเห็นที่ไม่ถูกต้องตามหลักธรรมและกฎแห่งกรรม เช่น เห็นว่าทำดีไม่ได้ดี, การไม่เชื่อเรื่องบุญบาป)