เปิดอ่านแล้ว: **29 ครั้ง** |
ระดับ: ชั้นเอก / อุดมศึกษา
บทที่ ๔: มโนกรรม ๓ (อกุศลกรรมบถ)
อกุศลกรรมบถที่เกิดจากการกระทำทางใจ
๑. อภิชฌา (ความเพ่งเล็งอยากได้ของผู้อื่น)
ความโลภอยากได้ทรัพย์สมบัติของผู้อื่นมาเป็นของตนโดยไม่ชอบธรรม เป็น **รากฐานของอทินนาทาน** (การลักทรัพย์)
๒. พยาบาท (ความคิดปองร้ายผู้อื่น)
ความโกรธ ความคิดอาฆาตมาดร้าย หรือความปรารถนาให้ผู้อื่นประสบความทุกข์หรือความวิบัติ เป็น **รากฐานของปาณาติบาต** (การฆ่าสัตว์) และ **ผรุสวาจา** (คำหยาบ)
๓. มิจฉาทิฏฐิ (ความเห็นผิด)
ความเห็นที่ไม่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม เช่น ความเห็นว่าบุญบาปไม่มีจริง, ทำดีไม่ได้ดีทำชั่วไม่ได้ชั่ว, บิดามารดาไม่มีพระคุณ เป็นความเห็นที่ร้ายแรงที่สุด เพราะเป็นการทำลายรากฐานของการทำความดีทั้งหมด