บทเรียนธรรมศึกษา

บทที่ ๔: เสด็จออกมหาภิเนษกรมณ์ (การออกผนวช)

ทรงเห็น **เทวทูต ๔** (คนแก่, คนเจ็บ, คนตาย, สมณะ) และ **เจ้าชายราหุล** ประสูติ (ราหุลแปลว่า บ่วง) ซึ่งเป็นแรงผลักดันให้ทรงตัดสินใจออกผนวช

ทรงสุบินนิมิตที่เป็นลางบอกเหตุว่าพระโอรสจะเสด็จออกจากวัง

พระนางกีสาโคตมีชมพระโฉมของเจ้าชายสิทธัตถะ ด้วยคำว่า **"นิพพุต"** (ดับทุกข์/สงบ) ซึ่งทำให้พระองค์ตระหนักถึงความสำคัญของความสงบ

ทรงเสด็จออกผนวชในคืนวันเพ็ญเดือน ๘ (อาสาฬหบูชา) ณ ริมฝั่งแม่น้ำอโนมา

พระเจ้าพิมพิสาร กษัตริย์แห่งแคว้นมคธ ทรงเข้าเฝ้าเจ้าชายสิทธัตถะขณะบวชและทรงเสนอราชสมบัติ

ทรงศึกษาจาก **อาฬารดาบส กาลามโคตร** และ **อุททกดาบส รามบุตร**

ทรงบำเพ็ญเพียรในป่าและเสาะแสวงหาทางพ้นทุกข์

ทรงบำเพ็ญทุกรกิริยาอย่างหนัก (อดอาหาร, กัดฟัน, กลั้นลมหายใจ) เป็นเวลา ๖ ปี พร้อมกับ **ปัญจวัคคีย์**

ทรงเลิกทุกรกิริยาและรับ **ข้าวมธุปายาส** จาก **นางสุชาดา** (อาหารมื้อสำคัญก่อนตรัสรู้) และทรงเห็น **มหาสุบินนิมิต ๕ ประการ**

ทรงอธิษฐานแล้วลอยถาดทองคำลงในแม่น้ำเนรัญชรา เพื่อเป็นนิมิตหมายของการตรัสรู้

ทรงประทับนั่งใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ณ ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา

ทรงผจญ **พญาวัสวดีมาร** (มารผู้เป็นเจ้าของกิเลส) และเอาชนะมารได้ด้วย **บารมี** ที่สั่งสมมา

ทรงตรัสรู้ **อริยสัจ ๔** ในคืนวันเพ็ญเดือน ๖ (วิสาขบูชา)